Zoeken
  • Praktijk Zonnekracht

Waarom ik hou van mijn vriend en zijn autisme

Nou, dat ik van mijn vriend hou moge duidelijk zijn ;) En van zijn autisme ondertussen ook. Maar dat lag eerst anders. Toen we een relatie kregen wisten we beide niet dat hij autisme had. Ondertussen ken ik, en hijzelf, zijn gebruiksaanwijzing, maar voor de diagnose was het soms best zoeken elkaar te begrijpen en nader tot elkaar te komen.

Na zijn diagnose vielen puzzelstukjes op zijn plaats. Zowel voor hem als voor mij. Het was voor hem herkenning én een acceptatieproces tegelijkertijd. Zelf moest ik ook even schakelen. Ik had een beeld van autisme zoals in de film de Rain Man: totaal afgesloten van de buitenwereld, niet kunnen communiceren of enig sociaal contact mogelijk. Maar zo kende en ervaarde ik mijn vriend Eelco totaal niet.

Mijn beeld van autisme klopte niet hoe ik hem ervaarde. Ik slingerde heen en weer tussen het beeld dat ik had en hoe ik hem ervaarde en kende. Verwarring.

Samen zijn we op onderzoek uitgegaan. En kwamen terecht bij emotie- en autisme coach Vera Helleman, die zelf ook op het autistisch spectrum zit.

Vera Helleman geeft een andere kijk op autisme dan in de reguliere zorgverlening. Meer vanuit een spiritueel, energetisch perspectief. En ja, dat beeld klopt met hoe ik mijn vriend ervaar! Ook hijzelf voelde dat het klopte en herkende zichzelf erin.


Bovendien vind ik het megatof dat dit komt van iemand die zelf autisme heeft. Die wéét het echt. Die leeft het. Voelt en ervaart het! Vanuit die ervaringswereld is deze kijk op autisme opgezet. Niet hoe andere mensen, veelal niet-autisten, autisten ervaren en benaderen. Een echte aanrader en verrijking!

Maar goed, waarom ik dus hou van mijn vriend en zijn autisme.


Wat ik zo mooi aan mijn vriend vind is zijn gevoeligheid. Een autist IS. Hij is energetisch verbonden met zijn hele lichaam. Verbonden met het geheel. De omgeving. In het hier en nu. Dat is voor niet-autisten soms lastig, omdat dan juist lijkt alsof iemand afgesloten is. Omdat diegene niet, zoals de meeste mensen, alle energie voor het hoofd en het mentale gebruikt en reageert. Maar IS vanuit de gevoelslaag, de diepere zijns-laag. Daarom duurt het soms langer voordat een autist op een verbale manier reageert en communiceert vanuit het hoofd.

Energetische verbondenheid. Als ik mijn vriend omhels, dan voel ik een en al energie van top tot teen. Geen blokkade. Behalve als hij overprikkeld is. Het is dan ook nodig om jezelf als autist (sowieso geldt dit voor ieder mens) goed te kennen, en weten wat je wel en niet aankan, je grenzen, etc. Maar dat even ter zijde.

Zo’n omhelzing ervaar ik als een pure, open energetische uitwisseling tussen ons beide. En daar kan ik echt van genieten. Ik realiseer me dat dit is wat sommige mensen proberen te bereiken in bijv. de kringen van de tantra. Die open energie uitwisseling en het voelen en zijn van energie, samen, verbondenheid, etc.

Iets anders wat ik zo mooi aan hem vind is zijn puurheid, eerlijkheid en oprechtheid. Bij een autist geen hidden agenda’s. Ze kunnen soms bot, direct overkomen áls je jezelf daarin laat raken of geraakt door wordt. In dat opzicht zijn autisten uitmuntende coaches en therapeuten, omdat ze je gelijk in de kern weten te raken. En als je dat weet, en ook op zo’n manier weet te luisteren, namelijk dat wat er gezegd wordt, zonder enige lading is. En de letterlijke betekenis hoort, en er niet zelf mee aan de haal gaat met je eigen projecties, dan is het heel verhelderend en bevrijdend. Gewoon zeggen wat je te zeggen hebt.

Zo heb ik met hem geleerd om echt aan te geven wat ik wil. Niet erom heen draaien. Maar BAM recht voor zijn raap. En ook als ik boos of geïrriteerd was, dat uiten en zeggen. Niet om de hete brij heen draaien, bang om anderen te kwetsen, of dat die boos op mij zouden worden, etc. Hoe bevrijdend en heerlijk is dat! Wetende dat mijn boosheid er mag zijn, en juist welkom is! Dat is trouwens wat ik ook met stembevrijding doe; authentiek zijn, jezelf uiten, trouw aan jezelf zijn. Dat kan in het begin héél spannend zijn, maar de beloning is ruimte, vertrouwen, rust en vrijheid.

Bij een autist is er geen ruis op de lijn. Het moet kloppen. Energetisch. En voor mij is dat heerlijk. Ik hou ervan. Vooral na een jarenlange narcistische relatie, met dubbele boodschappen, de vinger ergens niet op weten te leggen, in verwarring zijn, emotionele manipulatie etc. Wat een verademing!

Wat ik ook heerlijk vind is dat we dezelfde mate van interesse hebben. Een autist heeft veelal een bovenmatige interesse in een bepaald thema. Bij mijn partner is dat menselijke relaties en persoonlijke ontwikkeling. Laat dat nou net ook mijn bovenmatige interesse hebben ;) Joepie! Dus soms zitten of lopen we ergens en dan hebben we het over de meest interessante dingen, die gebeuren in onze eigen levens, tussen ons, de mensen die wij coachen en op maatschappelijk vlak.

Soms vragen mensen me wel eens. Maar jij, Elisa, bent zo enthousiast, beweeglijk en expressief. Gaat dat wel samen? Ja, juist! Omdat ik ben en me voordoe hoe ik me voel, en me niet inhoud. Dat is heerlijk voor een autist. Omdat het klopt. Omdat er geen ruis is. Een open boek. Zijn zoals ik ben en me voel. En samen leren we van elkaar.

Zo heb ik door stembevrijding, maar ook door mijn vriend stilte leren kennen, de Stilte leren horen en waarderen. Omdat mijn vriend IS. Hij zit in zijn zijnslaag. Hoe mooi is dat als we dat allemaal kunnen zien en ervaren! Dat is in ieder geval wat veel mensen nastreven, hopen te bereiken via meditatie, yoga, ceremonies, retraites, etc.


Dus wat mij betreft is het andersom. De vraag is niet hoe autisten mee kunnen komen in deze maatschappij, in deze wereld, maar wat kunnen wij leren van autisten? Hoe kan de wereld meekomen met hen, de autisten, die ZIJN, gevoelig, energetisch, puur en eerlijk.


#autist #autisme #verahelleman #persoonlijkeontwikkeling #liefde #spirituelerelaties #jangeurtz #stembevrijding #autenticiteit #jezelfzijn #relatietherapie #coaching


12 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven